• Drakotrypa.gr
    Καλώς ήρθατε στην ιστοσελίδα της Δρακότρυπας! Drakotrypa.gr
Αρχική Τα νέα μας Τελευταία Χριστούγεννα εν Ηπείρω

Τελευταία Χριστούγεννα εν Ηπείρω

Τελευταία Χριστούγεννα εν Ηπείρω
ΑΛ.Χ.ΜΑΜΜΟΠΟΥΛΟΥ

-Και πού ‘ν’ ο Χριστός,  μάννα;

Ηρώτησα μετ' αδημονίας το εσπέρας των Χριστουγέννων την μητέρα μου αποκαμών πλέον από τα βάσανα ολοκλήρου τεσσαρακοστής, καθ' όλην την περίοδον της οποίας είχον τεθή εν ισχύϊ όλαι αι απαγορεύσεις, από παντός βρωσίμου σχέσιν έχοντος τα λεγόμενα «αρτυμένα».

tzaki1_._Παν ό,τι ήγγιζον ήτο «αρτυμένον» και η Σαρακοστή ελάμβανε τεραστίας διαστάσεις φαντάσματος εις τας σκέψεις μου, εις ουδέν άλλο απασχολούμενη, ει μη την επιτήρησίν μου.

-Έρχεται, βλαστάρι μου, καβάλλα στο γαϊδούρι με τη Μάννα του απ' τον Αϊ Θανάση! Μόνε κοιμήσου τώρα, γιατί ταχειά θα ξυπνήσης, να πας στην εκκλησιά.

Ήμουν παιδίον δεκαετές, το δεύτερον εκ τριών ορφανών, τα οποία αφήκεν ο πατήρ μου εις τας φροντίδας της μητρός μου. Επαίζομεν μετά των ομηλίκων πλέοντες εις το όνειρον της ευτυχίας ελαχίστων απαιτήσεων, πού είχομεν έναντι της μικράς και ασημάντου ζωής μας εις μικρόν χωρίον της Ηπείρου.

Τί να επιθυμήσωμεν, αφού όλα ήσαν ιδικά μας εις το χωρίον;


Μη δεν εγευόμεθα τα μήλα εις την εποχήν των, τα κορόμηλα, τα σταφύλια, τα σύκα; Όταν ετελείωνον, ετελείωνον δι' όλους και ανεμένομεν την επάνοδόν των βέβαιοι, ότι ουδαμού υπήρχον εις άλλην εποχήν και εις άλλον τόπον.

Όμως εις τον κύκλον των ομηλίκων κάποιος έφερε μίαν ζώνην, η οποία συνεκέντρωνε τον θαυμασμόν όλων, όταν έπαίζομεν το «λουρί», άλλος είχεν ένα ζηλευτόν «σουγιάν», άλλος εφόρει τσαρούχια κόκκινα, φέροντα θύσσανον λευκόν και «πούλιες» χρυσές.

Και τα μεν τσαρούχια, ήτο βέβαιον ότι κατελέγοντο εις τας εορταστικάς φροντίδας της μητρός μου και δεν υπήρχεν αμφιβολία περί της προμηθείας των. Εκείνο διά το οποίον με συνείχε πραγματική αγωνία ήτο ο «σουγιάς», περί του οποίου επιμόνως μετά θέρμης και δακρύων ωμίλουν εις την μητέρα μου από πολλού και ελάμβανον καθησυχαστικάς διαβεβαιώσεις, ότι η εκπλήρωσις της επιθυμίας μου θα συ­νέπιπτε προς την εορτήν των Χριστουγέννων, εάν «ενήστευα όλη τη Σαρακοστή και εκαθόμουν φρόνιμα».

Μακραί ήσαν αι χειμεριναί ημέραι της νηστείας, μακραί ως αι χείρες της γραίας λιπόσαρκου Σαρακοστής, το φάσμα της οποίας με κατεδίωκε κατά τας ατελεύτητους νύκτας της παιδικής ευδαιμονίας, αλλά το τέρμα των δεινών ήγγιζε και όλα προοιωνίζοντο την έλευσιν των Χριστουγέννων, του Μικρού Πάσχα, όπως ωνομάζετο εις την Ήπειρον.

Αι πυρετώδεις προετοιμασίαι, ο εφοδιασμός του οίκου -μόλις την προτεραίαν της παραμονής η μητέρα μου επι­στρέφουσα από την εβδομαδιαίαν πανήγυριν έφερεν εξ Αρ­γυροκάστρου τα Χριστουγεννιάτικα οψώνια, τα τσαρούχια, τα κουμπουρλάχανα και τα πράσα απαραίτητα διά το εορταστικόν φαγητόν μετά χοιρείου κρέατος, άπαντα της παραγωγής των χωρίων Κάριανης και Κακόζης, από τα μοναδικά εις το είδος των «μποστάνια» -προεμήνυον την έλευσιν της μεγάλης εορτής της Χριστιανωσύνης.

Και μεταξύ αυτών ο σουγιάς, ο πολυπόθητος σουγιάς.

Σουγιάς Κολοκοτρωναίικος

Ποίος εκ των ομηλίκων θα ετόλμα να αντιμετώπιση την αδιαμφισβήτητον υπεροχήν μου; Ο μαγικός σουγιάς κρεμάμενος εκ της ζώνης επέβαλλε την εκτίμησιν και την υποταγήν. Ήτο δε το όπλον αυτό αφελούς κατασκευής, ξυλομαχαιρίδιον, εξ εκείνων τα οποία καθ' όλην την Ελλάδα φέ­ρουν το όνομα «κολοκοτρώνηδες».

paidi_me_sougia1_--Ο ιδικός μου «κολοκοτρώνης» προωρίζετο διά ποικίλας χρήσεις. Θα ήνοιγον ευκόλως το κλειδοπίνακον, θα έσπευδον πλησίον της μητρός μου να κόψω  ό,τι δήποτε εχρειάζετο, συμβοηθός εις τας οικιακάς της εργασίας, θα εδυνάμην μετά φιλοκαλίας να λειάνω τα ξύλα δι' ουρανομήκεις χαρταετούς και τέλος, ασυναγώνιστος, θα ημπορούσα να κάμω «τζαμάρες», αποφλοιώνων τους ειδικούς κλά­δους της κουτσουπιάς-αγριοξυλοκερατιάς, με τους φλοιούς της οποίας, συστρέφων καταλλήλως, κατά τας πρώτας ελευσομένας της Ανοίξεως ημέρας θα τας κατεσκεύαζον. Η χαρά μου ήτο απερίγραπτος με την ελπίδα της λαμπράς υπεροχής.

Ωνειρευόμην την ημέραν εκείνην, κατά την οποίαν επί υψηλού τίνος λόφου κυκλούμενος από έκπληκτους ομηλίκους, υπερήφανος θα έπαιζα την τζαμάραν. Και εκείνη θα ηχεί στεντορείως ως σάλπιγξ της Ιεριχούς και θα αντηχούν αι φάραγγες των πέριξ βουνών και οι χωρικοί, ως εί μαγεμένοι, θα ηρώτων περί του φοβερού ήχου, του εμποιούντος τον φόβον εις έμψυχα και άψυχα, «εις όλην την έμφήλιον» κατά την έκφρασιν του ιεροψάλτου του χωρίου.

Εις όλον το χωρίον αι αυταί προετοιμασίαι. Η παραμονή της του Χρίστου Γεννήσεως είναι ημέρα των εορτίων ερ­γασιών. Από πρωίας η σφαγή των χοίρων. Φωνή εν Ραμά, κοπετός και θρήνος των σφαζομένων ζώων. Εις τα ορεινά της Ηπείρου είναι συνήθεις αι κραυγαί των πεινώντων λύκων εν τη νυκτερινή ησυχία. Κατ' έτος τας παραμονάς των Χριστουγέννων αι οιμωγαί των χοίρων αποτελούν φρικαλέον κλαυθμόν, όμοιον προς εκείνον των πειναλέων λύκων. Ο «σφάχτης» περιφέρεται από αυλοθύρας εις αυλόθυραν διά την θυσίαν. Γυναίκες και άνδρες κατεγίνοντο εις το νοικοκύρευμα αυτών των κρεάτων, κατανέμοντες αυτά, άλλα διά «πάστωμα», άλλα διά το αυριανόν «κεμπάπι», δηλαδή το Χριστουγεννιάτικον φαγητόν, το οποίον α­ποτελείται από τεμάχια χοιρείου κρέατος διαπερασμένου εις σούβλαν μετά φύλλων δάφνης και οριγάνου, άλλα δε διά τα λουκάνικα, εις ετησίαν προμήθειαν, των οποίων το «γέμισμα» απετέλει αληθή τελετουργίαν.

Άλλαι γυναίκες καταγίνονται εις το καθάρισμα των οίκων, το ασβέστωμα των ρείθρων και των αυλών και όλοι ωμοίαζον προς εργάτας εργοστασίου πυρετωδώς εργαζόμε­νοι εν αναμονή των Χριστουγέννων.

Εις την δυσχείμερον Ήπειρον αι χειμεριναί ώραι και το ορεινόν ψύχος περιορίζουν τους χωρικούς εις τους οίκους και τας οικιακάς αυτών ασχολίας. Είχεν ήδη βραδυάσει. Χονδρά κούτσουρα έκαιον εις το μπουχαρί της μεγάλης σάλας μας, διηρημένης εις το μέσον δι' αυτοσχεδίου χωρί­σματος από αμπάρια πλήρη καρπών, εις κρεβατοκάμαραν και μαγειρείον.

Πυκνά στρώματα χιόνος εκάλυπτον ήδη τα πάντα. Τα ξύλα εις τον οβωρόν της αυλής με τάξιν εστιβαγμένα, πρώτα τα χοντρά και είτα τα λειανά, όλα είχαν ασπρίσει. Η ανταύγεια της πυράς εφώτιζε τα χαρούμενα πρόσωπα. Η θεία Αμαλία παραμέριζε τον υψηλά κρεμάμενον ορμαθόν από λουκάνικα και πιτιές, τα οποία προ ολίγων ωρών είχον ετοιμασθή και εκαπνίζοντο εις το βάθος, εις το μπου­χαρί, ίνα μη αρπάξουν από την φλόγα.

Αί φλόγες έλειχαν τας καιομένας δρυς οι δε μηρμηρισμοί των ωμοίαζον προς τας ακαταλήπτους μαντικάς διοσημίας της Δωδωναίας φηγού.

 

Λαλαγγίτες και τηγανίτες

Προσήγγιζεν η ογδόη νυκτερινή, αι άλλαι εργασίαι είχον λάβει πέρας, καιρός ήδη και διά το φαγητόν.

Η γιαγιά ετυλίχθη εις χονδρόν σάλι, λαβούσα δε δύο δο­χεία και ανοίξασα την εξώθυραν κατήρχετο την ξυλίνην κλί­μακα. Σφοδρός άνεμος εισήλθεν εις την κάμαραν ωσεί προυτίθετο να καταλάβη το κενόν, ενώ νιφάδες χιόνος μετ' αυτού εισελθούσαι απεσβέννυντο, πίπτουσαι επί του δαπέδου.

Η αυλή ήτο πλήρης προβάτων. Ηκούοντο βελάσματα νεογεννηθέντων αμνών και μηρυκασμός των ζώων, γονυκλινώς καθημένων. Αι ακτίνες της σελήνης διαπερώσαι ενίοτε τα νέφη, τα οποία ήλαυνεν ως ποίμνια σφοδρός βορράς, έπιπτον επί των προβάτων, φερόντων επί της κεφαλής των λαμπρόν εκ χιόνος διάδημα.

Η γιαγιά ακολουθούμενη υπό της μητρός μου, κρατούσης τον λύχνον του πετρελαίου, εισήλθεν εις το κατώγι και ωμίλησεν, ωσεί καλησπερίσασα τον ίππον δειπνούντα εις την φάτνην, ο οποίος ανταπέδωσε επί τη θέα των τον χαιρετισμόν, χρεμετίσας οίκείως.

Διηυθύνθησαν άμφότεραι εις το κελλάρι, φυσικήν σπηλαιώδη υπό την οικίαν κρύπτην, όπου εφυλάσσετο τυρός, βούτυρον και μέλι εντός κάδων και πίθων. Ανελθούσαι έφερον μετ' αυτών, πλην των λαμπρών αρτυσίμων, και την πλάκα. Εστί δέ πλάκα πλακόπετρα μαύρη, δι' ης οι χωρι­κοί εις την Ήπειρον συνηθίζουν να κατασκευάζουν τους φούρους.

giagia_tzaki1_--Η γιαγιά εκάθησε πλησίον της πυράς και με την μασιάν, σφυρηλατημένην εις τα περίφημα γύφτικα του Αργυροκάστρου, εσυμπούσε τους δρύινους κλάδους, ρί­πτουσα συνεχώς άλλους πλησίον εις το μεγάλο κούτσουρο, την μάννα της πυράς, το οποίον εκαίετο από ημερών συνε­χώς χωρίς να σβήνη. Εκάθησε περίφροντις εκεί όπου εκάθησαν αι προαπελθούσαι αυτής πρόγονοι Εστιάδες διά να τελετουργήση το Χριστουγεννιάτικο έθιμον, τις λαλαγγίτες η τηγανίτες, αι οποίαι εσυμβόλιζον τα σπάργανα του Χριστού και ήσαν νηστίσιμος της παραμονης των Χριστουγέν­νων τροφή. Έθεσε είτα την πυροστιάν, μικρογραφίαν του χρησμοδοτικού τρίποδος, επί της πυράς και έπ' αυτής την πλάκα, ην θερμανθείσαν αρκούντως εκαθάρισε διά λευκής αιθάλης.

Αι ανταύγειαι της ενδυναμωθείσης πύρας εφώτιζον την οροφήν, πλήρη εξ ορμαθών αραβοσίτου και κρομμύων κρε­μάμενων εις τα πάτερα. Τα πάντα ανέδιδον χρυσήν λάμψιν, ωσεί είχε ψαύσει ταύτα ο Μίδας, μεταβαλών εις χρυσά αντικείμενα.

Η γιαγιά έλαβεν εκ της προσαχθείσης χύτρας διά κοχλιαρίου χυλόν εκ σιταλεύρου καθαρού και έρριπτε τούτον επί της πλακός, απλώνουσα με το καλαμίδι ή πλάστην τας τηγανίτας.

Η θεία Αμαλία εκοπάνιζεν καρύδια και αμύγδαλα και ητοίμαζεν εν τάχει ύδρόμελι.

 

Γέννησε η λάγια!

Καθ' ην ώραν αί δύο γυναίκες ησχολούντο εις την παρασκευήν του δείπνου, η μήτηρ μου κατήρχετο εις την αυλήν προς επιθεώρησιν των προβάτων, τινα των οποίων από ημερών είχον αρχίσει να γεννώσι. Και ήτο καιρός, διότι πα­ρά της αυλής το υπόστεγον εκείτο χαμαί ευλογημένη επίτο­κος η λάγια, παραδοθείσα εις του τοκετού τας ωδίνας. Εις τας επικλήσεις της μητρός μου κατέβημεν και ημείς προστρέξαντες διά τας πρώτας βοηθείας εισκομίζοντες δέμα αχύρων, ίνα μη «ξεπαγιάση» ο γεννώμενος αμνός, εις ου την έξοδον εν τη ζωή ερρήξαμεν φωνας θριάμβου και αγαλλιάσεως.

— Γέννησε η λάγια! Είναι δικό μου!

Εν τούτοις καθ' όν χρόνον κατεγινόμεθα εις τας περιποιήσεις, νέαι συσπάσεις της λεχούς ανήγγελλον συνέχισιν της παραγωγής και μετ' ολίγον ώφθη υπό τας ακτίνας της σελήνης και δεύτερος αμνός και είτα και τρίτος.

koritsi_arnakiΕίναι ανέκφραστος η χαρά και η υπερηφάνεια ημών διά το πανευτυχές γεγονός, διά το γούρι, το οποίον προεμήνυε αναμφισβητήτως ευτυχή τον νέον χρόνον.

Τα νεογέννητα μετεφέρθησαν εν τάχει εις το δώμα, όπου απετέθησαν εν αλαλαγμώ πλησίον της πυράς και εκεί εις τας αγκάλας μας ήναψε το ήμερον όμμα των.

Μόλις οι λαλαγγίτες ερρόδιζον απετίθεντο εις καθαρώτατον κάνιστρον διά να ξεϊδρώσουν και εν συνεχεία εις τα­ψιά, όπου εζεματίζοντο. Η γιαγιά εφημίζετο, από της ω­ραίας αυτής νεότητος, ως η άξιωτέρα πασών εν τω χωρίω ανεγνωρισμένη διά την τέχνην της, του να κατασκευάζη τα ψιλότερα φύλλα διά τές πίττες και τές δίπλες. Είχε δέ πλήρη συναίσθησιν της εαυτής ικανότητος επαιρομένη δι' αυτό και δικαιώνουσα τον Αθήναιον ειπόντα ότι «άλαζονικόν ε­στί παν το των μαγείρων φύλον».

Ούτως αι τηγανίτες, η ομηρική εκείνη οπτή μάζα, ής ό Σόλων είχεν ορίσει να γεύωνται οι εν τώ Πρυτανείω εστιώμενοι, ή ο υπό του Αριστοφάνους μνημονευόμενος άμης, καρυκευμέναι με καρύδια και υδρόμελι ήσαν έτοιμοι και τας ετρώγαμεν η ημετέρα δωρική οικογένεια δηλ. πάντες οι εν τη Βορείω Ηπείρω Έλληνες με χουλιάρι.

Ο χορός των χειμερινών ωρών εσύρετο ακαταπαύστως και ό Μορφεύς παρεμβάς απέστειλεν εις ύπνους ημάς τους μικρούς και είτα τους «μεγάλους».

Εκοιμήθημεν υπό τους γλυκασμούς του ονείρου, αναμένοντες τους ήχους της καμπάνας του Αγίου Νικολάου.

Χτύπησαν οι καμπάνες

Περί την δευτέραν μεταμεσονύκτιον οι κώδωνες εσήμαναν χαρμοσύνως. Ηγέρθημεν εν τάχει και ενεδύθημεν τα χονδρά μάλλινα. Εν μέσω των κωδωνοκρουσιών ευχαί αντηλλάσσοντο εις τας αυλοθύρας των οικιών μετ' εγκαρδιότητος απευθυνόμεναι, ενώ εις τας οδούς όμιλοι επορεύοντο θορυβωδώς συζητούντες.

Εις το υπήνεμον χαγιάτι του Αγίου Νικολάου, εις το ά­κρον αυτού, πυρά παμμεγέθης έκαιεν και παρ' αυτήν οι πρώτοι καταφθάσαντες και ποιμένες αγραυλούντες των πέ­ριξ του χωρίου ποιμνίων, καταβάντων διά ξεχειμώνιασμα, κεκαλυμμένοι «με τίς βαρειές κάπες».

Χωρικοί εξήρχοντο εκ του ναού και παιδία μικρά επλησίαζον την πυράν και εθερμαίνοντο, και πάλιν εισήρχοντο εις τον ναόν, ενώ εις το εκ της φυσικής ορθής γωνίας τζάκι του χαγιατιού εκαίοντο μετά θορύβου και σπινθηρισμών τα ξηρά ξύλα. Η όλη σκηνογραφία ώμοίαζε προς το σπήλαιον της Βηθλεέμ.

— Σύ, Κύριε, κατέδειξας ημίν το μέγα τούτο της σωτη­ρίας μυστήριον σύ κατηξίωσας ημάς, τους ταπεινούς καί α­ναξίους δούλους σου...

Ο παπα-Μόσχος είχε ντυθή τα χρυσά άμφια, λεπτούργημα τέχνης εξαιρετικής, αποσταλέντα εκ Ρωσίας, και η Ακολουθία του Μεγάλου Βασιλείου ήρχιζεν ηρέμα κατακηλούσα των πιστών τα ώτα.

Η έκτη πρωινή εύρε το εκκλησίασμα εξερχόμενον εκ του ναού υπό ψύχος δριμύ και εν πλήρει ακόμη σκοτία επιστρέφον εις τας οικίας.

Η γιαγιά είχε στρώσει τον σοφράν, επάνω εις τον οποίον εν τεράστιον χάλκινον σινί είχεν αβραμιαίου οίκου αγαθά: έτι δέ γκουλιάστραν αχνίζουσαν αλμεχθείσαν πρό ημισείας ώρας, τυρόν σκληρόν πρό διετίας αποκείμενον εις τές μπούντενες του κελλαριού, μόλις δε έξαχθέντα, ένώ το κεμπάπι έστρέφετο επάνω εις τα π(υ)ρούσια και ευωδίαζεν όλως η αναδιδομένη κνίσα.

Ποτήρια μέχρι χειλέων πλήρη διπλοκαζανιασμένου ρακί εσκόρπιζον ολίγον κατ' ολίγον την ευθυμίαν.

-Εις έτη πολλά!

-Και του χρόνου!

 Ήσαν τα τελευταία μου Χριστούγεννα εν Ηπείρω.

Οι παρελθόντες ενιαυτοί έσυραν εις την αιωνιότητα πάν­τα τα προσφιλή πρόσωπα των ερασμίων αυτών σκηνών της παιδικής ευδαιμονίας. Δεν ζη πλέον κανείς εξ αυτών. Αλ­λά και τα άψυχα ήλλαξαν μορφήν. Κύματα πολεμικής αγριότητος εκάλυψαν διά τέφρας την επιφάνειαν των πραγ­μάτων. Μόνη η ανάμνησις διασώζεται εις την καρδίαν μου, άλλοτε νύσσουσα αυτήν και άλλοτε θέλγουσα, κατά τας εμ­φύτους διαθέσεις της ανθρωπίνης ψυχής.

Ώ γη των προγόνων μου, ας ηδυνάμην να σε ασπασθώ.

 

ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ

άμης: αρχαίο γλύκισμα που προσομοίαζε με την γαλατόπιτα
γκουλιάστρα: το πρώτο γάλα μετά τη γέννα, λέγεται μανόγαλα και πρωτόγαλα
έλειχαν, λείχω:γλείφω
εσυμπούσε, συμπώ: συνδαυλίζω τη φωτιά
ηρέμα κατακηλούσα: να καταγοητεύει σιγά-σιγά
καλαμίδι: κομμάτι καλαμιού
κατακηλούσα, καταηλέω, -ώ: καταγοητεύω, καταπραϋνω, καταθέλγω
κλειδοπίνακον:  μικρό ξύλινο σφαιροειδές δοχείο για τυρί
κουμπουρλάχανα: κραμβολάχανο,το γνωστό λάχανο
λεχούς, λεχώ:λεχώνα
μπούντενα: ξύλινοι κάδοι ή βαρέλια για τυρί
νύσσουσα, από το ρήμα νύσσω < αρχ. "κεντώ, τρυπώ"
οβωρός, οβορός, βορός: περιφραγμένη αυλή του αγροτόσπιτου, και η μεγάλη αυλόπορτα
οιμωγαί: ουρλιαχτά
όμμα:μάτι
οριγάνον: ρίγανη
π(υ)ρούσια: αναμμένα κάρβουνα
πάτερα: ξύλα της οροφής ξύλινης στέγης (κολοκύθια στο πάτερο, παροιμ. φράση)
πιτιές: τα στομαχάκια των αμνοεριφίων γάλακτος που αποξηραίνονταν κοντά στο τζάκι και το γάλα που περιείχαν μέσα τους στερεοποιούνταν και χρησιμοποιούνταν για το πήξιμο του τυριού.
σιταλεύρου καθαρού: το ψωμί ήταν συνήθως καλαμποκίσιο και το σιταρένιο αποκαλούνταν και «καθάριο»
τζαμάρα: ξύλινο πνευστό μουσικό όργανο
φηγός:   βελανιδιά, ιερό δένδρο της Δωδώνη ς όπου οι ιερείς έδιδαν χρησμούς σύμφωνα με το θρόισμα των φύλλων της
φούρος: φούρνος
ώφθη: ειδώθηκε (από το ρήμα, ορώ)

 

Το αφήγημα του Αλ.Χ.Μαμμόπουλου προέρχεται από τη συλλογή «Με τον τρόπο του Παπαδιαμάντη» εκδ.Κέδρος 1991, που επιμελήθηκε ο ειδικός μελετητής του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, φιλόλογος Ν.Δ.Τριανταφυλλόπουλος.

Επιλέχθηκε γιατί τα έθιμα και τα γεγονότα που περιγράφει είναι σχεδόν τα ίδια με εκείνα του χωριού μας. Οι αναγνώστες των μεγαλύτερων ηλικιών πιθανότατα θα το βρήκαν απολαυστικό. Οι νεώτεροι είναι σίγουρο πως θα δυσκολεύτηκαν. Για διευκόλυνση όλων των αναγνωστών προστέθηκε ένα μικρό λεξιλόγιο.

Το κείμενο που πρωτοδημοσιεύτηκε στην Ηπειρωτική Εστία το 1961, είναι σε πολυτονική γραφή, κάτι που ήταν πολύ δύσκολο να αναπαραχθεί εδώ και έγινε μόνο μια προσπάθεια να κρατηθεί η -πλην του τονισμού-ορθογραφία του. Σημειώνεται ακόμα μια επίπλεον αυθαιρεσία με την τοποθέτηση επικεφαλίδων στις ενότητες με σκοπό το οπτικό "σπάσιμο" του κειμένου λόγω το μεγέθους του.

Γ.Γούσιας

Χριστούγεννα  2016

Αλλα χριστουγεννιάτικα κείμενα στην ιστοσελίδα μας:
Χριστούγεννα 1909-Ταξίδι για Αμερική
Χριστούγεννα 1929
Τα κάλαντα
Κολιντρινες και στριφτάρι, βασιλόπιτες και πόκα
Χριστούγεννα και άλλες σημειώσεις
Γ.Σκαμπαρδώνη:Το φίδι στη φάτνη
Ι.Κοψαχείλη:Αλή Τσαούσης
Μ.Γκανά:Χριστουγεννιάτικη ιστορία



Τελευταία Χριστούγεννα εν Ηπείρω


Για να σχολιάσετε το άρθρο θα πρέπει να είστε συνδεδεμένοι

Τα νέα μας - Γενικά νέα

Γενική ενημέρωση


Χορηγοί Ιστοσελίδας

karakikes_11_22Euromedicaelakre_logokekdiasxarisiskefalloniaflyer

fani_tsirogiannivasileioukeramario_logomouzakipalace_logopapapoulioscafe club peopleΚαταραχιάς

drakotrypaEshop6

Ενδιαφέροντα Θέματα

<< >>

Mini Chat

Τελευταίο μήνυμα: 1 χρόνος, 3 μήνες πριν
  • undisputed : Επιμόρφωση μελισσοκόμων στην Καρδίτσα ------>«link»
  • undisputed : 16η Γιορτή Σπόρων του Πελίτι - Στη γη του Πελίτι, στο Μεσοχώρι του Δήμου Παρανεστίου στο Ν. Δράμας, Σάββατο 7 Μαΐου 2016 από τις 10:30 το πρωί ως της 5:00 το απόγευμα. ----->«link»
  • undisputed : Κύκλος: μια μικρή ταινία για την Ελληνική φύση --------->«link»
  • undisputed : Άγιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω ----->«link» ,video----->«link»
  • undisputed : Η Περιφέρεια Θεσσαλίας στηρίζει τη μελισσοκομία ----->«link»
  • undisputed : 22η Πανελλαδική Γιορτή 25-26-27 Σεπτέμβρη 2015-Τρίκαλα ----->«link»
  • undisputed : 6η Πανθεσσαλική Γιορτή Ανταλλαγής Παραδοσιακών Σπόρων ------>«link»
  • undisputed : Ευχαριστώ το Σύλλογο για το δώρο που μου έδωσε συμμετέχοντας στο διαγωνισμό φωτογραφίας!Συγχαρητήρια για την ιδέα!
  • undisputed : Γιορτή Παραδοσιακού Σπόρου και Οικολογικού Κήπου, 9-10 Μαϊου 2015 στις Σταγιάτες Πηλίου ----->«link»
  • undisputed : Γιορτή Σπόρων στην Λάρισα ----->«link»
  • undisputed : Σας ευχαριστώ όλους! ------>«link»
  • undisputed : Το μέλλον της Ζωής / Το μέλλον των Σπόρων ----->«link»
  • ΜΠΑΛΛΑΣ ΗΛΙΑΣ : Γιάννη καλησπέρα έστειλα ένα άρθρο για τα πολιτιστικά το πήρες
  • glynosgiannis : Ηλία, συγνώμη που άργησα να απαντήσω. Δεν δημοσιεύσαμε ποτέ κείμενο με πολιτικό-κομματικό περιεχόμενο στην σελίδα του Συλλόγου οπότε δεν το βάζουμε..!
  • ΜΠΑΛΛΑΣ ΗΛΙΑΣ : Γιάννη τι γίνεται δεν μπορείςν να ανεβάσεις το άρθρο που έστειλα το πρωί έχει πρόβλημα ακόμα Ηλίας
  • undisputed : Κινητή έκθεση λαϊκών μουσικών οργάνων ----->«link»
  • undisputed : Πράσινη ανάπτυξη εναντίον Βιώσιμης ανάπτυξης. ------>«link»
  • undisputed : Σεμινάριο για τα αρωματικά & φαρμακευτικά φυτά στο πάρκο «Αντώνης Τρίτσης» ------>«link»
  • ΜΠΑΛΛΑΣ ΗΛΙΑΣ : Γιάννη καλησπέρα έστειλα 15.11.το άρθρο για το Σχολείο του Κεραμιού τι έγινε εχει πρόβλημα το site και δεν ανέβηκε .αριού
  • undisputed : “Ήπειρος: Ένας πολιτιστικός θησαυρός” ------>«link»

Μόνο τα μέλη μπορούν να στείλουν μήνυμα

Facebook Page

Αναζήτηση

Επισκέπτες

mod_vvisit_counterΣήμερα40
mod_vvisit_counterΧθες818
mod_vvisit_counterΣύνολο3449626

Σύνδεση







Login reminder Forgot login?

Who's Online

Έχουμε 103 επισκέπτες συνδεδεμένους
None

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookie από το Google για την παροχή των υπηρεσιών του, για την εξατομίκευση διαφημίσεων και για την ανάλυση της επισκεψιμότητας. Η Google κοινοποιεί πληροφορίες σχετικά με την από μέρους σας χρήση αυτού του ιστότοπου. Με τη χρήση αυτού του ιστότοπου, αποδέχεστε τη χρήση των cookie. Για να μάθετε περισσότερα για το τι είναι τα cookies και πως χρησιμοποιούνται δείτε εδώ: Πολιτική Απορρήτου.

Να δέχομαι cookies από αυτή τη σελίδα.

EU Cookie Directive Module Information